BHZdravlje

Nema reklama za prikazivanje


Vitiligo

Uvod

Uvod

Vitiligo je poremećaj pigmentacije kože sa genetičkom predispozicijom i autoimunim mehanizmom realizacije.Od vitiliga obično oboljevaju osobe do 40. godine života.Oboljenje se njačešće susreće kod mladih osoba (do 20. godine života), a naročito često kod djece. Novorođenčad ne oboljeva od ove bolesti.

Simptomi

Simptomi

Depigmentisane mrlje javljaju se na suncu eksponiranim dijelovima tijela (lice, vrat, šake, podlaktice), na pregibima (lingvinalno, aksilarno) i na mjestima djelovanja mehaničke traume. Obično simetrično, rjeđe asimetrično, na koži se javljaju bijele mrlje koje međusobno kofluiraju dajući oblike slične geografskoj karti.

Osim promijenjene boje, koža ne pokazuje druge promjene. Rub depigmentiranih mrlja često je hipergmentisan, a naročito ako su promjene bile prije toga izlagane suncu. Nakon izlaganja suncu depigmentirane mrlje postaju eritematozne, a bolesnik osjeća žarenja. Kod dugotrajnog sunčanja na depigmentiranim mrljama mogu se javiti i bule.

Tok oboljenja je različit. Kod nekih bolesnika početne promjene ostaju nepromijenjene godinama, dok kod drugih sporije ili brže progredijraju. Ako su promjene lokalizovane na obraslim dijelovima kože, dlaka je takođe bijela (leucotrichia). Sluznice, dlanovi i tabani ćernom bolesti, nikada nisu zahvaćeni.

Vitiligo je često udružen sa alopecijom areatom, šećernom bolešću, Adisonovom bolešću, pernicioznom anemijom, hiper ili hipotireozom. U rijetkim slučajevima vitiligo može biti generalizovan.

Uzroci

Uzroci

Najvjerovatnije nastaje destrukcijom melanocita autoimunološkim procesima. Postoji značajna korelacija udruženosti vitiliga i dijabetes melitusa, naročito insulin ovisnog tipa, alergijskog rinitisa i bronhijalne astme.

U serumu pacijenta sa vitiligom nađena su antitijela protiv melanocita. Vitiligo je često udružen sa multiplom glandularnom insuficijencijom u kojoj su prisutna antitijela pritiv različitih glandularnih struktura.

Međutim, činjenica da svi pacijenti sa vitiligom nemaju prisutna antitijela protiv melanocita ukazuje na postojanje i drugih mehanizama u nastanku vitiliga.

Stres, odnosno psihička trauma, kao i različita oštećenja centralnog nervnog sistema takođe igraju značajnu ulogu u nastanku vitiliga, a naročito kod djece.

Kao dalji etiološki momenat u nastanku vitiliga navodi se reverzibilna disfunkcija tirozinaze, odnosno gubitak veze tirozinaze sa bakrom. Pod uticajem UV-zraka bakar se ponovo vezuje za tirozinazu. Tada tirozinaza postaje enzimski aktivna u daljem procesu sinteze melanina.

Dijagnoza

Dijagnoza

Vitiligo treba razlikovati od parcijalnog albinizma, anemičnog nevusa (naevus anemicus) kod kojeg se nakon mehaničke iritacije ne pojavljuje crvenilo, jer anemični nevus nema krvnih sudova; leukodermatskih rezidua nakon nekih dermatoza (vulgarne psorijaze, naročito ako je ona liječena cignlinom ili hrizarobinom, atopijskog dermatitisa, pitirjazis verzikolor, sifilitične leukodermije, depigmentisanih mrlja u toku lepre) i profesionalnih leukodermija koje susrećemo kod radnika u industriji gume, vulkanizera, osoba koje zbog prirode posla moraju da nose gumene rukavice ili gumena odijela.

Profesionalne leukodermije posljedica su dejstva antioksidacionih sredstava koja se dodaju gumi.

Tretman

Tretman

 

Danas nema pouzdanog lijeka u terapiji vitiliga. Terapijski efekti su bolji ako se sa terapijom ranije počne. Vitiligo lokalizovan na koži leđa, dorzumima šaka i stopala veoma je rezistentan na terapiju.

Ako su vitiligom zahvaćene veće površine kože, provodi se sistemska ili lokalna terapija sa fotosenzibilizatorom metoksipsoralenom i izlaganem kože dejstvu UVA-zraka (PUVA-terapija).

Bolji terapijski rezultati mogu se očekivati na licu i proksimalnim dijelovima ekstremiteta. PUVA-terapija provodi se u specijalizovanim ustanovama (dermatološkim klinikama).

Ponekada je potrebno i nekoliko stotina PUVA-tretmana dok se postigne repigmentacija žarišta, ukoliko se uopšte postigne. U toku te terapije treba biti veoma oprezan da ne bi došlo do razvoja fototoksičnog dermatitisa.

Kao dalje terapijsko sredstvo mogu da se primijene betacaroten kapsule. Nakon resorpcije, karoten se  odlaže u rožnatom sloju epidermisa i oboji ga žutonarandžasto.

Time se postižu dva efekta: prvi je kozmetički, jer je smanjen kontrast između depigmentisane kože i normalno pigmentisane kože, a drugi je fotoprotektivni.

Naime, tako obojen rožnati sloj štiti dublje slojeve epidermisa od štetnog djelovanja sunčevih zraka. Ako su vitiliginozna žarišta manja provodi se ne samo lokalna terapija sa metoksipsoralenom i naknadnim izlaganjem UVA-zracima ili se depigmentisana žarišta 2-3 puta dnevno premazuju sa 2,5% Hidrocortison.


Podijeli s prijateljima

Vezani sadržaji

BH Zdravlje na facebooku


Komentariši


Vremenska prognoza

Funded by Norwegian Ministry of Foreign Affairs | Implemented by and | In cooperation with Ministry of Health of Tuzla Canton